این جمله مرحوم شریعتی  خیلی بهم حال میده..... منو  به شور می یاره...حالم از هرچی سرمایه دار بورژوا به هم میخوره...... -چرا حسنی؟-مگه چیه اینا بخش خصوصی رو فعال کردن این به معنای رفاه بیشتره.-برو بابا تو چقدر ساده ای کدوم بخش خصوصی بگو بخش ((مخصوصی))...توی جایی که فرصت برابر برای پیشرفت نباشه اقتصاد سرمایه داری معنا نداره... آهای  آقای بورژوا از دیدن بچه های کوچکی که کار میکنن رنج میکشم یاد خودم می افتم بستنی آلاسگا بستنی...توی ظهر تابستون تو گرمای ۵۰درجه دهلران بستنی ویخمک میفروختم...از دیدن مادر و پدرای شرمنده که  هر کاری برای رفاه بچه هاشون میکنن به در بسته میخوره دلم میگیره...از دیدن فقرو اعتیادوفحشای فراگیر دلم  میگیره....از گرگ های آدم چهره بدم میاد...

بعضی روزا که تو خیابونای ولی عصر تبریز با دوستام پرسه میزنم از دیدن این هم ساختمون های سربه فلک کشیده ومقایسش با محلات فقیرنشین  و دیدن این همه فاصله طبقاتی  به دوستام میگه  میشه یه روز  به سوسیالیسم  رسید و پوزه ی سرمایه دارایی که فرصت برابر رو از توده ی مردم گرفتن رو به خاک مالید... شاید پیش خودتون بگین چقدر آرمانی فکر میکنم ولی مگه میشه به ابوذر و علی(ع) فکر کرد ولی عدالت خواه نبود...

  گاهی دوستام بهم میگن حسن اگه خودت سرمایه دار بودی بازم از این جور حرفا میزدی؟ راستی اگه من هم سرمایه دار بودم انگل بودم یا انسان؟